οι εχθροί της ροής

Για να επιτευχθεί η ροή και ιδιαίτερα κατά το στύλ όπου διατηρείται καθόλη την διάρκεια της φόρμας 108 κινήσεων η ίδια ταχύτητα είναι απαραίτητη η αυτοπειθαρχία.

Στην περίπτωση που κάποιος κάνει εξαιρετικά αργά την φόρμα οι εχθροί της ροής είναι:

-η ανυπομονεσία
-η έλλειψη πειθαρχίας
-οι παρεμβολές της σκέψης-
-η κούραση
-η βιασύνη
-η κακή αναπνοή (με την γενική της έννοια που σημαίνει κυρίως την μη ομαλή και ήρεμη αναπνοή)
-το ότι κανείς παρασύρεται από τις στροφές, τα λακτίσματα, στροφές της λεκάνης κλπ.
-η κακή φυσική κατάσταση.
-η αδυναμία αυτοπαρατήρησης
-η έλλειψη συγκέντρωσης
-οι παύσεις κατά την εκτέλεση
-όταν σε παρασύρει η ταχύτητα
-όταν καταβάλλεις προσπάθεια να αυτοσυγρατηθείς όταν πάει να σε παρασύρει η ταχύτητα

Φόρμα και περιεχόμενο

Η φόρμα δεν είναι παρά ένα εργαλείο, ένα περιέχον το οποίο ζητά περιεχόμενο.
Το περιεχόμενο είναι η τροπικότητα που επιλέγει ο εκτελεστής κάθε φορά ανάμεσα  στους διαφορετικούς και πολυπληθείς τρόπους εκτέλεσής της.

παύσεις στο ται τσι;

Το θέμα της παύσης κατά την εκτέλεση της φόρμας είναι ένα ζήτημα που με απασχολεί τελευταία πολύ.
Αν ακολουθήσουμε την αρχή του γιν γιανγκ, τότε η παύση δεν πρέπει να υπάρχει. Η ροή πρέπει να είναι συνεχής καθόλη την διάρκεια της φόρμας.

Μόνο στην αρχή, πριν την εκκίνηση της φόρμας έχει ουσιαστικό νόημα και αιτία ύπαρξης. Αυτή η στάση είναι απαραίτητη για να υπάρξει η απαραίτητη συγκέντρωση και να εφαρμοστούν οι βασικές αρχές του ται τσι τσουάν: το βάρος να πάει στο κέντρο των πελμάτων, να χαλαρώσουν οι ώμοι, η αναπνοή να γίνει αβίαστη, το στέρνο να είναι χαλαρό.

Αυτή την αρχική θέση την έχω δει σε άλλους ιστοτόπους που ασχολούνται με το ται τσι να την ονομάζουν γου (Wu στα πινγίν) που σημαίνει "τίποτα" αλλά και "μηδέν". Δύσκολο να γίνει σωστά, αφού απαιτεί μεγάλη συγκέντρωση, άδειασμα του νου και προετοιμασία του.

Μετά την έναρξη της φόρμας η ροή πρέπει να είναι αδιάκοπη. Δεν έχει σημασία ο χρόνος εκτέλεσης της. Μία από τις μεγάλες προκλήσεις είναι η εκτέλεσή της σε μεγάλη βραδύτητα, κατά την οποία η ροή πρέπει να διαφυλάσσεται...

Η ταχύτητα στο τάι τσι σαν την ταχύτητα του κόσμου του βυθού

Χθες, κάνοντας ται τσι τσουάν με την ομάδα και έχοντας ως στόχο μία εκτέλεση αρμονική μεν αλλά σε πολύ περιορισμένο χρόνο δε ξύπνησε η θύμηση από τις καταδύσεις που κάποτε έκανα.

Η φόρμα όταν εκτελείται γρήγορα και έχει αρμονία θυμίζει τον κόσμο κάτω από το νερό. Βλέποντας τα ψάρια να κινούνται στον βυθό, νομίζουμε ότι πάνε αργά. Αν προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε την διαδρομή τους, αντιλαμβανόμαστε ότι είναι εξαιρετικά γρήγορα.

Με τον ίδιο τρόπο πρέπει να εκτελείται και η φόρμα όταν υπάρχει η απαίτηση της ταχύτητας. Γρήγορα αλλά να δίνει την ψευδαίσθηση της βραδύτητας. Τότε η φόρμα έχει αρμονία, όταν το σώμα μας γίνεται σαν του ψαριού στο νερό.

Αναπνοή

Η αναπνοή είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο έρευνας που νομίζω ότι χρειάζεται χρόνια εξάσκησης και παρατήρησης. Για τον λόγο αυτό, φαντάζομαι ότι θα επανέρχομαι σε αυτό το θέμα προσπαθώντας να φωτίσω ή να θέσω ερωτήματα, κάθε φορά σε νέο θέμα.
Αυτή τη φορά, η παρατήρηση σχετίζεται με μία τσι-κουνγκ άσκηση που-μην έχοντας κάποιο όνομα-θα προσπαθήσω να την περιγράψω.

Καθόμαστε όρθιοι με τα πόδια παράλληλα στο άνοιγμα της λεκάνης. Κλείνουμε τα δάχτυλα των χεριών ως τα μέσα της παλάμης (για να μην κατέβει όλο το αίμα κάτω). Σηκώνουμε τα χέρια μπροστά ως το ύψος των ώμων και αφήνουμε με looseness (εκμεταλλευόμενοι την βαρύτητα), ως να πάνε σχεδόν πίσω από το σώμα. Συμμετέχουν όλες οι αρθρώσεις των χεριών, πέφτει κυρίως ο αγκώνας συμπαρασύροντας ολόκληρο το χέρι. Κάθε φορά που πέφτουν τα χέρια κι επανέρχονται μόνα τους σχεδόν με την φόρα που έχουν, κάνουμε ελαφρά ανακαθίσματα από την λεκάνη (Το πιο συχνό λάθος εδώ είναι ότι πιστεύουν οι περισσότεροι ότι γίνεται από τα γόνατα-που κι αυτά φυσικά συμμετέχουν- αλλά ξεχνούν το κάθισμα στα κουά της λεκάνης).
Η αναπνοή είναι γρήγορη και κοφτή. Η οδηγία είναι εκπνοή τέσσερις φορές και μία εισπνοή. Ωστόσο, καθώς γίνεται η άσκηση, τα ανακαθίσματα δίνουν την ευκαιρία να λειτουργεί η αναπνοή σαν τις αναρτήσεις στα αυτοκίνητα, οπότε κάθε εκπνοή συνοδεύεται από ελάχιστη εισπνοή που σπάνια γίνεται αντιληπτή ως εισπνοή από κάποιον που έχει αντιληφθεί την άσκηση καλά.

Αυτό που αντιλήφθηκα παρατηρώντας το σώμα μου μέσα από αυτή την διαδικασία είναι ότι εφόσον τα σουσπασιόν (αναρτήσεις) λειτουργήσουν σωστά, τότε αποφεύγεται το λαχάνιασμα. Στο τέλος αυτής της άσκησης, είμαστε με χαλαρή την αναπνοή, κάτι που δεν συμβαίνει αν ακολουθήσουμε ξερά την οδηγία τέσσερις εκπνοές και μία μεγάλη εισπνοή.

Προσοχή αντί προσπάθειας

Το τάι τσι τσουάν δεν είναι όπως η δυτική γυμναστική. Δεν χρειάζεται προσπάθεια.
Κι αυτό είναι κομβικής σημασίας.
Η προσπάθεια ενέχει ένταση, ζόρι, δυσκολία.
Η προσοχή αντίθετα, στηρίζεται στην παρατήρηση και έχει ανάγκη από εσωτερική ησυχία.

Όταν αυτός που κάνει ταιτσι περάσει από την προσπάθεια στην προσοχή, τότε το ταιτσί του είναι λιγότερο σκληρό, ρέει καλύτερα, δεν έχει παύσεις. Το αποτέλεσμα είναι πολύ διαφορετικό....